کلامی منسوب به حضرت سیدالشهداء علیه السلام است که حضرت فرمود: أنا قتیل العبرة ،

وبرای معنای آن اول باید مفردات لغات آن بیان شود پس گوئیم : قتیل فعیل معدول ازمفعول

است یعنی دراصل بوده : انا مقتول العبرة ، سپس برای تخفیف میم ازاول آن حذف و حرف

واو آن قلب به یاء شد وعرب برای اینکه به مخاطب بفهماند که اصل آن مفعول است تاء

تأنیث را ازآن حذف گرداند مثل : زید قتیل و هند قتیل ، واین سرّ برابر بودن تذکیر وتأنیث

درفعیل بمعنی مفعول است ، واضافه قتیل به العبرة معنوی است چون اضافه به غیرمعمول

است وبتقدیرلام است چنانچه گوئی: زید ضارب بنی تمیم زمانی که اراده کنی زید ازاین قبیله

است نه اینکه زید زننده این قبیله است به این معنی که این قبیله مضروب زید است ، بنابراین

معنای حدیث میشود: من کشته شده برای اشکها یعنی گریه کردن هستم بمعنای واضحتر: مرگ

من نزد احدی گفته نمیشود مگراینکه اشکش سرازیر میشود .